อัฟไดคราวก่อน   เดือนที่แล้ว !

แถมยังพูดซะดิบดีว่า รุ่งขึ้นจะมาโม้
เรื่อง วันเกิดครบรอบ 20 ขวบ

วันนี้ละกันนะ !

เช้าตรู่ของวันเกิดครบรอบ 20ขวบ
ตื่นมา อ่านหนังสือสอบ!

วิชาสุดโหดสำหรับเรา " รัฐธรรมนูญ"
รู้อยู่แล้วนะ ว่าวันนี้มีคอนเสิร์ต ตี๋ ว่าน
ที่ร้าน บุรีธารา ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา
แถวพระราม 3

แต่ยังไงก้อไปไมได้วะ อ่านไม่ทัน(จริงๆ)
คอนเริ่ม สองทุ่มนะ  ห้สโมงเย็นพี่ปุ้มโทรมา
ซายน์ มาเหอะ วันเกิดทั้งที  พี่ว่านะ
ถ้าซายน์มา ตี๋มันต้องแฮปออกอากาศแน่ๆ

พี่ปุ้มบิ้วท์!

สำเร็จซะด้วยวะคะ
รีบแต่งตัวออกจากหอเลย ในมือถือชีท
ก้าวขาขึ้นรถตู้ๆทั้งที่ไม่รู้เลยว่า
ไอ้พระราม3 เนี๊ยะ มันไปยังไง
แต่พี่แนนโทรมา เจอกันหมอชิต แทกซี่โลด!

วันเกิดวันนี้  บอกตี๋ไว้หลายวันละ
บอกมันว่า คอนตี๋ว่าน อะ ตรงกับวันเกิดพี่นะ
มันก้อรับรู้และจำได้ละ  แต่ก้อกัวมันจำไม่ได้
ก้อเลยส่งMessage ไปบอกมันว่า

" คอนวันนี้ ขอมันส์ๆเป็นของขวัญวันเกิดนะคับ"

ถึงเวลาอันควร ตี๋มาถึงงานแล้ว
มากับพี่จิ๊บ พี่ฝนAR ม๊า ส่วยป๊ากะเฮียเล้ง
ล่วงหน้ามาก่อนตั้งแต่เย็นแล้ว ตี๋เจอหน้าเราครั้งแรก
ในรอบหลายสิบวันที่ไม่ได้เจอกันเลย ประโยคแรกของมัน
เราก้อเตรียมรับเต็มที่เลยนะ    คงจะHBD แน่ๆ
สุดท้าย

" เป็นไงพี่ สอบเป็นไงบ้าง"

" เอ่ออ......อื้ม  ก้อดีๆๆ "

แล้วมันก้อเดินเข้างานไปเลย
พี่ปุ้มบอกว่า พี่ปุ้มแอบไปกระซิบบอกมัน
ตอนกินข้าวที่งานแล้วว่า  วันนี้วันเกิดพี่ซายน์นะ
มันก้อบอก  " จ้า "   แค่เนียะ !

พอคอนเสิร์ตเริ่ม
ก้อร้องเพลงกันไปกะพี่ว่านและก้อตี๋
พอถึงช่วงท้ายๆ ตี๋มันก้อพูดออกอากาศว่า
" วันนี้ก็เป็นวันคล้ายวันเกิดของหลายๆคนนะคับ"

พี่ปุ้มด้วยคงามที่รักน้อง
ตะโกนไปซะสุดเสียง  " วันเกิดซายยยยยยยยยย"

ตี๋ก้อทำหน้าอึ้งๆเล็กน้อยแล้วก้อพูดแบบเสียไมได้
" คับวันเกิดพี่ซายน์ แล้วก้อเป็นวันเกิดของหม่าม๊าตี๋เอง
ขอเสียงปรบมือให้ม๊าด้วยคับ"

สรุปคือ  ที่มันพูด  มันกะจะอวยให้ม๊า  เฮ้ออออ
พี่ปุ้มอะ  อายเค้าเลยๆๆ

แล้วมันก้อร้องเพลง HBD ให้ม๊า
พอร้องเสร็จก้อให้ม๊าเข้าไปหลังเวที
แล้วมันก้อหันมาสบตากะซายน์ที่นั่งอยู่หน้าเวทีเลย
มันมองตา แล้วชี้นิ้วเล็กๆ มาที่เราพยักหน้าและยิ้มให้  1ที
ทุคนรับรู้ได้  และรู้สึกเหมือนๆกันถึงคำว่า
" HBD ด้วยนะจ๊ะ"  จากมัน

รักตี๋...........

คอนเสิร์ตเลิก

เป็นธรรมดาของFC ที่จะต้องเดินตามไปส่งที่รถ
คนเยอะๆ  รุมๆกันไป  เดินบ้างเซ้นต์บ้าง
ถ่ายรูปบ้าง มั่วๆกันไป  เราเองก้อไมได้ทำอะไรเลย
แต่เดินตามๆมันไป  มองดูมันทำอะไรกะFC คนอื่นๆหลายๆอย่าง

พอมันมองมาเห็น มันก้อพูด " HBD ๆๆๆ นะ "
เราก้อ อื้มๆๆๆ ยิ้มๆๆ
แล้วก้อเดินนตามไปอีก  ส่งมันขึ้นรถ  มันก้อหันมาเจออีก
" HBD นะพี่ๆๆ "  จ้า
แล้วรถก้อเคลื่อนตัวออกไป  ก้อวิ่งๆๆไปส่งที่ถนน
มันก้อเปิดกระจกมา  " HBD น๊าๆๆๆ "
สรุปว่าวันนั้น  มันพูดคำนี้บ่อยมากกก

ชอตเด็ด

ก่อนเลี้ยวรถออกถนนใหญ่
มันต้องจอดรถคืนบัตรจอดรถหน้าป้อมยาม
ป๊าเป็นคนขับ  มันนั่งเบาะนั่งด้านซ้าย
มันเปิดกระจกมา  เราก้อมัวแต่คุยกะมัน
เลยเดินชน รั้วเหล้กที่ไว้กั้นในคอนเสิรตอะ
ปั๊ง!

ไอ้ตี๋คับพี่น้อง  มันชี้นิ้ว ออกมาจากหน้าต่างรถ
แล้วหัวเราะแบบสะใจมาก  " ก๊ากกกกกกกก"
แบบขำที่สุดเท่าที่เคยขำมาอะ  อิน้องเวร
เราเลยไปตีแขนมัน
นี่แหน่ะๆๆ  หัวเราเยาะเค้าเหรอะๆ นี่แหน่ะๆๆ
มันก้อเอามือหลบๆ แต่ปากก้อยังหัวเราะอยู่
แล้วก้อ ปลอบใจเราว่า  " เอาหน่าพี่  ถือซะว่าสะเดาะเคราะห์นะ"
แล้วก้อหัวเราะต่อ  เราก้อตีมันต่อ  นี่แหน่ะๆๆ

แล้วป๊าก้อขับรถเลี้ยวออกถนนไป
หลือไว้แต่ เสียงหัวเราะและรอยยิ้มของตี๋ที่หลงเหลืออยู่ตรงนั้น
เราทำได้แต่ตะโกนบอกตี๋ไปจนสุดเสียงว่า  บ๊ายบายนะๆๆๆ

แล้วเราก้อกลับบ้านไปพร้อมกับแบตโทรสับที่หมดเกลี้ยง
ไม่เหลือให้เมาท์กับใครได้เลย
กลับมาถึงบ้าน ด้วยความอ่อนเพลีย ก้อเลยหลับลง
โดยไมได้ทำแม่แต้อ่านหนังสือต่อ 555+

รุ่งเช้ามา  จำได้ว่าไมได้ชาร์ตแบตโทสับเลย
ก้อเลยหยิบมาชาร์ตและเปิดเครื่อง ทันทีที่เครื่อง
ถูกเปิด    เสียง  ตุ๊ดๆ  ตู๊ดๆ  ก้อดังเตือนข้อความ

" HBD ja  me khwam suk mak mak na :) "

From Tee_Wiwid+
Time 00.53 am

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด